در اوایل دهه پنچاه شمسی زمزمههای تشکیل یک تیم فوتبال متشکل از بهترین بازیکنان باشگاههای آبادان به همراه حمایت پالایشگاه این شهر بوجود آمد، در همین اوصاف درست در اواخر سال 1351 مسؤلان وقت فدراسیون فوتبال کشور به فکر برگذاری یک دوره مسابقات لیگ باشگاهها تحت عنوان جام تخت جمشید افتادند که پیشنهاد حضور نمایندهای از آبادان با توجه به پشتوانه قوی و سابقه درخشان این شهر در رقابتهای کشوری باعث شد تا کارگزاران وزارت نفت آبادان را صاحب نمایندهای در اولین دوره رقابتهای باشگاهی کنند. بر همین اساس در این سال تعدادی از بهترین بازیکنان باشگاههای آبادان جذب تیم صنعت نفت شدند و نفت آبادان آرا م آرام به تیم محبوب مردم جنوب تبدیل گشت. در آن سالها مسابقات با کمترین امکانات ولی در سطح ایده آلی برگزار میگردید و نماینده فوتبال آبادان توانست با ارايه بازیهای قابل قبولی یکی از تیمهای مطرح کشور شود.
این تیم سالها با پیراهن باشگاههای کشورهای آمریکای جنوبی و گاهی اوقات باشگاههای انگلستان بازیهای خود را انجام میداد. اما از اواخر سال 1355 با روی کار آمدن کادر مدیريت جدید و مربیگری شادروان منوچهر سالیا به پیشنهاد وی رنگ لباس تیم صنعت نفت رسماً به زرد برزیلی تغییر یافت. از همان سال صنعت نفت با نام برزیل ایران شهرت یافت.
بسیاری از بازیکنان ملی پوش کشورمان در ابتدا فوتبال خود را از جنوب آغاز نمودهاند. اما بازیکنان فوتبال صنعت نفت آبادان با توجه به فوتبال غنی و ارزشمندی که ارايه نمودهاند مورد توجه مربیان تیم ملی قرار گرفتند.
در سطح جوانان بازیکنانی نظیر ابراهیم قاسمپور، عبدالواحد بزمه، علیرضا دغاغله ملی پوشانی بودند که در تیم صنعت نفت آبادان بازی میکردند. حسن نظری، علیرضا فیروزی، ابراهیم قاسمپور، سید ابراهیم تهامی، عبدالرضا برزگری، بهنام سراج، و مجاهد خضیراوی در دهه های 50، 60، 70، و 80 جز نفرات مطرح فوتبال ملی بودهاند که همگی در تیم صنعت نفت آبادان حضور چشمگیر داشتهاند. به اعتقاد بسیاری از کارشناسان فوتبال دهه پنجاه، اسماعیل کشتکار و ذوالفقار نظام آزادی شایستگی حضور پر رنگ در تیم ملی به صورت بازیکن ثابت را نیز داشتهاند. شاید سرشناسترین بازیکنی که از این باشگاه در سطح ملی و جهان مطرح شد، مسعود شجاعی بازیکن خط میانی این روزهای باشگاه پرطرفدار اوساسونا اسپانیا باشد. بازیکنی که هر زمان برای تیم ملی و باشگاهیاش به میدان رفته یکی از تأثیر گذارترین بازیکنان میدان بوده است. عباس هاشمپور بازیکن سالهای نچندان دور صنعت نفت که علاوه بر زحمتهای فراوان برای این باشگاه، به عنوان یک نماینده از فوتبال آبادان در تیم ملی ساحلی خوش درخشید و با بستن بازوبند کاپیتانی این تیم موفقیتهای بسیار را با آن تجربه کرد. کم سن و سالترین بازیکن تیم صنعت نفت در تیم ملی، علیرضا جمالی بوده که در تیم نونهالان یکی از گلزنان برجسته رقابتهای آسیایی به شمار میرفت. در حال حاضر نیز بازیکنان بسیاری در تیمهای ملی پایه از این باشگاه حضور دارند که از جمله آنها میتوان به: دانیال سلامیه، بهنام برزای، مجتبی مقتدایی، دانیال کاظمنیا، محمد فرزادی، محمد زبیر نیک نفس، رضا هاشمی، و محمد برهانی اشاره کرد.
عباس هاشمپور کاپیتان و بازیکن سابق تیم صنعت نفت آبادان نیز از بازیکنانی بود که با ورود به عرصه فوتبال ساحلی به عنوان کاپیتانی این تیم دست یافت و پس از مدتی به عنوان مربی با این تیم به موفقیتهای چشمگیری در این عرصه دست یافت.
ماهیت گلزنی و فوتبال هجومی بازیکنان این تیم همواره صنعت نفت را در زمره تیمهای هجومی وصاحب گلزنان برجسته قرار داده است. نفت چه در دهه پنجاه وچه در سالهای بعد گلزنان بزرگی را به فوتبال کشور معرفی نموده است از جمله
• ذوالفقار نظام آزادی در سال 1354 با 11 گل نفر دوم گلزنان
• علیرضا فیروزی در سال 1368 با 11 گل نفر دوم گلزنان
• مهند مهدی النداوی با 15 گل بهترین گلزن لیگ برتر
و روح الله عرب بازیکن گلزنی که تاکنون در مسابقات موفق به کسب مقام آقای گلی در زمان حضورش در این باشگاه نشده است، همواره برای این باشگاه گلهای فراوان و حساسی را به ثمر رسانده است.
هسته اصلی صنعت نفت آبادان پس از شروع جنگ تحمیلی عراق علیه ایران در شیراز شکل گرفت. شهری که در سطح فوتبال کشور صاحب تیم مطرحی به نام برق بود. بسیاری از باریکنان با سابقه صنعت نفت مثل عبدالرضا برزگری، ابراهیم غلامپور، علیرضا فیروزی، جعفر نگارش، ایوب نگارش، منصور آرام و... در کنار مربیگری شادروان منوچهر سالیا که آخرین مربی صنعت نفت در لیگ قبل از انقلاب بود، توانست هویتی دوباره به این تیم صاحب نام کشور بدهند تا جايی که صنعت نفت در شیراز به یکی از قطبهای مطرح فوتبال کشور مبدل گشت و توانست بازیکنان ارزشمندی را به فوتبال آن روز کشور معرفی نماید.
پس از اتمام جنگ تحمیلی و بازگشت نفت به آبادان منوچهر سالیا مربی وقت نفت با گزینش بهترین بازیکنان آبادانی مقیم شهرهای مختلف کشور و علی رقم مشکلات موجود، تیم نسبتاً خوبی را روانه لیگ باشگاههای ایران نمود. اما از آن جایی که ورزشگاه تختی آبادان در دست بازسازی و مرمت مجدد بود، صنعت نفت مجبور شد بسیاری از بازیهای خود را در شهر اهواز برگزار نماید. با همه این مشکلات صنعت نفت آبادان در اواخر دهه شصت از نگاه کارشناسان فوتبال یکی از تیمهای خوب و قدرتمند فوتبال کشور بود.
دهه 70، دهه درخشش نفت پس از جنگ تحمیلی بود. در این دهه صعود به لیگ یک، کسب مقام پنجمی و عنوان بهترین تیم شهرستانی و قهرمانی در جام نخل طلایی از جمله دست آوردهای نفت در این دهه بود.
در پایان لیگ 78 علی رقم معرفی بهترین گلزن لیگ، متاسفانه تیم صنعت نفت آبادان به لیگ دسته دوم سقوط نمود. (در آن زمان بالاترین سطح مسابقات لیگ یک بود و هنوز لیگ برتر تشکیل نشده بود) این تیم پس از یک سال توقف در این دوره از رقابتها این با حضور ابراهیم قاسمپور موفق شد به لیگ برتر که یک دوره خود را پشت سر گذاشته بود، صعود کرد که البته این موفقیت دوام چندانی نداشت و صنعت نفت آبادان مجدداً به دلیل پارهای از مشکلات و مسايل حاشیهای كه به طور فراگیری فوتبال آبادان را تحت الشعاع قرار داده بود به لیگ دسته اول سقوط نمود.
از سال 1378 به بعد اساسنامه باشگاه صنعت نفت آبادان زیر نظر شورای عالی ورزش وزارت نفت تغییر نمود و اساسنامه جدید آن تصویب شد. به این شکل که ابتدا نام باشگاه از تیم فوتبال صنعت نفت آبادان به مؤسسه فرهنگی ورزشی صنعت نفت تعییر یافت و پس از آن هیأت مدیره بود که 5 عضو دارد. 3 تن از اعضای آن از آبادان میباشند که عبارتند از مدیرعامل شرکت پالایش و پخش فرآوردههای نفتی آبادان و دو تن از شاغلین در این پالایشگاه 2 تن دیگر از سوی شورای عالی ورزش در تهران منصوب شدند که همواره جلسات خودرا در دو شهر آبادان و تهران برگزار مینمودهاند.
با فشارهای فدراسیون در سال 80 به منظور اصلاح ساختار باشگاههای کشور، باشگاه صنعت نفت نیز که تا پیش از این به صورت هیئت مدیره اداره میشد، جمشید بشاگردی را که از سال 78 به عنوان سرپرست و سال 79 به عنوان مدیر اجرایی این باشگاه فعالیت میکرد به عنوان اولین مدیر عامل نفتیها منصوب کرد. عمر مدیریت بشاگردی تا 81 ادامه داشت پس از وی هوشنگ فیروزفر از سال 81 تا 82، ناصر غلام حسین گودرزی از سال 82 تا 85، حافظ علی اسناوندی از سال 85 تا 88، علی عیسیزاده از سال 88 تا 89 و علی حکمت از سال 89 تا مهر 91، خلیل صالحی از مهر 91 تا بهمن 91، و ناصرغلام حسین گودرزی از بهمن 91 تا کنون بر صندلی مدیریت این باشگاه تکیه زدهاند.
هاری گیم انگلیسی(از بهمن ۱۳۵۱ تا آذر ۱۳۵۴)،
غلامحسین واقف (از بهمن ۱۳۵۴ تا آذر ۱۳۵۵)،
منوچهر سالیا (از بهمن ۱۳۵۵ تا خرداد ۱۳68)،
علی فیروزی (از 1369 تا ۱۳۷2)،
جاسم اهل یرف و عبدالواحد بزمه (از خرداد ۱۳۷3 خرداد ۱۳۷4)،
علی فیروزی (ازخرداد ۱۳۷۴ تا خرداد ۱۳۷۸)،
گئورگ پاپیان ارمنستانی (از خرداد ۱۳۷۸ آذر ۱۳۷۸)،
فریدون معینی (از آذر ۱۳۷۸ خرداد ۱۳۷۹)،
ابراهیم قاسمپور (از خرداد ۱۳۷۹ تا خرداد 13۸۱)،
منصور پورحیدری (از خرداد ۱۳۸۱ تا آبان ۱۳۸۱)،
ابراهیم قاسمپور (از آبان ۱۳۸۱ تا خرداد ۱۳۸۲)،
عبدالرضا برزگری (از خرداد ۱۳۸۲تا آذر ۱۳۸۲)،
حسن دشتی (از آذر ۱۳۸۲ تا تیر ۱۳۸۳)،
بایرام دوردیف (از ترکمنستانی تیر ۱۳۸۳ تا آذر ۱۳۸۳)،
پرویز مظلومی (از آذر ۱۳۸۳ تا خرداد ۱۳۸۵)،
آلفردو کاسیمیرو (از خرداد ۱۳۸۵ تا اسفند ۱۳۸۵)،
ابراهیم قاسمپور (از اردیبهشت ۱۳۸۶ تا آذر ۱۳۸۶)،
احمد طوسی (از آذر ۱۳۸۶ تا خرداد ۱۳۸۷)،
مجتبی تقوی (از تیر ۱۳۸۷ تا آبان ۱۳۸۷)،
حبیب گلهداری (از آبان ۱۳۸۷ تا بهمن ۱۳۸۷)،
بیژن ذوالفقارنسب (از بهمن ۱۳۸۷ تا آذر ۱۳۸۸)،
آلفردو کاسیمیرو (از آذر ۱۳۸۸ تا بهمن ۱۳۸۹)،
غلامحسین پیروانی (از بهمن ۱۳۸۹ تا آذر ۱۳۹۰)،
خوزه آلبرتو کاستا پرتغالی (از آذر ۱۳۹۰ تا مهر 1391)،
آلفردو کاسیمیرو (از مهر 1391 تا دی 1391)،
علیرضا فیروزی (از دی 91 اسفند 91)
سعید سلامات (از اسفند 91 تا اکنون)
اهمیت دادن به تیمهای پایه یکی از مسائل مهم و اساسی مدیران این تیم میباشد. صنعت نفت نه تنها در رده بزرگسالان بلکه در سایر ردههای سنی از فعالیت چشمگیری برخوردار میباشد. خوشبختانه تیمهای امید، جوانان، نوجوانان، و نونهالان صنعت نفت جملگی در لیگهای برتر و دسته اول باشگاههای کشور از جایگاه مطمئنی برخوردار میباشند که با موفقیت در لیگهای استانی همواره مردم و مسؤلان را به آیندهای درخشان امیدوار کرده است.
در اواسط سال 1385 بحث حضور تیمی کاملاً بومی با ساختار مربیگری مجرب و آشنا به فوتبال منطقه باعث زایش تیم جدیدی به نام صنعت نفت نوین گردید. صنعت نفت نوین با مربیگری علیرضا فیروزی مربی و بازیکن با سابقه آبادانی به کمک سید مجتبی مرتضوی و عیسی دارم و با همکاری سرهنگ آزاده، پاسدار عبدالحسین یازعی توانست رویکرد جدیدی را پیش روی فوتبال مملو از استعداد آبادان قرار دهه. این تیم که استفاده از بازیکن بومی و پرورش استعدادهای قابل قبول را سرلوحه خود قرار داده هم اینک تمرینات خود را به طور منظم دنبال کرده و یکی از امیدهای اصلی جهت صعود به لیگ دسته اول کشور است.
در لیگ 83، 84 صنعت نفت با حضوری درخشان و ارزشمند همواره یکی از مدعیان صعود به لیگ برتر به شمار میرفت که متأسفانه به دلیل پارهای از مسائل از این مهم محروم گردید. موضوع از این قرار بود که تیم راه آهن در بازی مقابل تیم صنعت نفت از دو بازیکنی استفاده کرد که هر یک دارای مشکلات خاصی بودند و توانستند در این بازی پیروز میدان شوند. این امر با اعتراضات کارگزاران تیم صنعت نفت مواجه گردید و با قضاوت نادرست فدراسیون وقت فوتبال و پافشاری تیم صنعت نفت، در نهایت کار به دیوان عدالت اداری کشیده شد. در آخر صنعت نفت با پیگیریهای مداوم و تلاشهای مدیران مؤسسه به خصوص مدیرعامل وقت ناصر گودرزی توانست به حق مسلم خود یعنی صعود به لیگ برتر برسد.
مقوله بومیگرایی یکی از مهمترین و اساسیترین خط مشیهای مدیریت این موسسه میباشد. چرا که آبادان در شرایط ایدهآل میتواند محل مناسبی جهت رشد و پرورش استعدادهای ارزشمند فوتبال کشور باشد. این مهم زمانی توانست به مرحله اجرا درآید که کارگزاران باشگاه به فکر راهاندازی مدرسه فوتبال افتادند که این مقوله سبب امیدواری روزافزون مردم آبادان گردید. مدرسه فوتبال صنعت نفت آبادان هم اینک از جمله مدارس فعال و صاحب مدیران و مربیان کارآزموده میباشد که به شکل فراگیر در صدد جذب بهترینهای این رشته ورزشی میباشد. البته شکل و ساختار بسیاری از تیمها از جمله امید و جوانان نسبت به گذشته تفاوتهای بسیاری کرده است و تعداد زیادی از فوتبالیستهای آبادانی که از سرمایههای ارزشمند منطقه میباشند هم اینک با انگیزه و روحیه بالا در خدمت تیمهای خود هستند. خط مشی و چشم انداز 5 ساله نفت حضور در جام باشگاههای آسیا میباشد.